طهران، شارع وليعصر(عج)، شارع توانير، حي نظامي كنجوي، زقاق هفت بيكر(٨)، شارع نظامي كنجوي، بناء رقم ٣٣، مؤسسة بيمه اكو للتعليم العالي، جامعة علامة طباطبائي، الطابق ٦، الغرفة ٦٠٧، اللجنة الإيرانية للغة العربية وآدابها، الرمز البريدي ١٤٣٤٨٦٣١١١

نوع المستند : علمی - پژوهش

المؤلفون

1 هيأت علمي

2 دبير

المستخلص

برای ایجاد و بنای یک قصه یا داستان، ابتدا باید طرح و نقشه‌ای کلی از آن درنظر داشت؛ سپس سایر جزئیات داستان در قالب طرحی از پیش تعیین شده، قرار داده می‌‌شوند، که پیرنگ نامیده می‌شود. پیرنگ از عناصر مهم و سازندۀ داستان است که بر چرایی داستان و وجود روابط علی و معلولی بین حوادث آن تأکید دارد. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی بر آن است تا عناصر پیرنگ را در دو داستان شعری «مصرع بلبل» ابراهیم طوقان و «گُل و بلبل» فریدون مشیری بررسی و تجزیه و تحلیل کرده و اثبات نماید که پیرنگ قوی و منسجم موجود در این اشعار، تأثیر زیادی در اوج‌گیری و عدم یکنواختی داستان دارد. شروع زیرکانه و سؤال‌برانگیز داستان، استفادۀ به‌موقع از گره‌های موجود و در پی آن ایجاد کشمکش و در نهایت گره‌گشایی، موجب می‌گردد مخاطب سیری منظم و منسجم را در روند داستان احساس کند و هیچ گره و مسئله‌ای بی‌پاسخ گذاشته نشود. ضمن این‌که شخصیت و زاویۀ دید تأثیر بسزایی بر پیرنگ دارد، زیرا دانای کُل بودن راوی و دادن اطلاعات ناقص و سرنخ‌هایی از وقایع پیش ‌رو از جانب او، موجب می‌گردد اطلاعاتی که فرای دانسته‌های شخصیت، به مخاطب می‌دهد، مخاطب را در مقایسه با شخصیت‌های داستان، دچار تعلیق بیشتری کند.

الكلمات الرئيسية