طهران، شارع وليعصر(عج)، شارع توانير، حي نظامي كنجوي، زقاق هفت بيكر(٨)، شارع نظامي كنجوي، بناء رقم ٣٣، مؤسسة بيمه اكو للتعليم العالي، جامعة علامة طباطبائي، الطابق ٦، الغرفة ٦٠٧، اللجنة الإيرانية للغة العربية وآدابها، الرمز البريدي ١٤٣٤٨٦٣١١١

نوع المستند : علمی - پژوهش

المؤلفون

1 دانشگاه رازي

2 دانشجوي دکتري

المستخلص

مؤلّفه‌هاي مقاومت در ادبيّات کودک، تأثير‌گذارترين ژانر ادبي هر فرهنگ و ملّتي است. کودکان از آسيب‌پذيرترين اعضاي هر جامعه‌اي به شمار مي‌روند. به دليل شرايط کنوني سوريه، کودکان سوري با بحران‌ها و تنش‌هاي اجتماعي بسياري مواجه هستند؛ از اين رو، ادبيّات معاصر سوريه نيز به آن گره خورده است و هر شاعر آزادي‌خواهي، مظلوميّت کودکان را پيرنگ اشعار خويش قرار مي‌‌دهد. حسين حبش در زمرة شاعران سوري است که قلب تپنده‌اش، تاخت و تاز بر روح و پيکرة کودکان را تاب نياورده و قلم در جوهر سرايش از آنان فرو برده است تا باز‌گو کنندة اين ظلم در اشعارش باشد. در اين جستار، بر آنيم با روش توصيفي- تحليلي به واکاوي عنصر موتيف کودک در مجموعة شعري «ملاک طائر» با تکيه بر شاخص‌ترين محور‌هاي مقاومت بپردازيم. يافته‌هاي پژوهش حاکي از آن است که شاعر پربسامدترين مؤلّفه‌هاي مقاومت چون: تحسّر بر مرگ کودک، انديشة فرا‌زماني، آرمان-هاي خاموش، انگاره‌هاي ذهني کودک، تروماي رواني ناشي از جنگ و شخصيّت‌هاي روائي را با تکيه بر موتيف کودک به هنرمندانه‌ترين شکل در شعر خود منعکس کرده است. ره‌آورد ديگر اين جستار اين است که شاعر در اين سروده‌ها توانسته است با ايجاد ارتباط بين عنصر تکرارشوندة کودک و محور‌هاي مقاومت به گونه‌اي هنرمندانه تصوير‌گر زخم عميقي باشد که جنگ بر روح و روان کودک به جاي گذاشته و اين جنبه را در اشعارش پر‌رنگ‌تر جلوه داده است.

الكلمات الرئيسية