طهران، بهجت آباد، شارع بزشک، شارع الشهيد الدکتور حسن عضدي، البناء رقم 76، الطابق 2، الغرفة رقم 224، الجمعية العلمية الإيرانية للغة العربية وآدابها

المؤلفون

المستخلص

احمد مطر شاعر معاصر عراقي يکي از نوادر روزگار است که شعرش را نه در طلب اهداف تافه دنيا بلکه در راه هدف والاي انساني، و نه در مدح و ستايش حکام که در هجو آنها به خدمت گرفته است. شعر وي که بسيار آهنگين و داراي صبغه سياسي است، از طرفي تصويري است واقعي از زندگي و اعتقادات او و از طرفي ديگر تصويري است طنزآميز و بزرگ نمايي شده از مشکلات کشورهاي عربي، چهار عنصر اساسي در معناي شعري اين شاعر جسور عراقي خودنمايي مي کند، که عبارت اند از: بي پروايي و بلندپروازي شاعر، ستمگري و تکبر حکام، بدبختي و ستم پذيري مردم و سرانجام پليدي و سمجي جاسوسان. احمد مطر علت تمامي مصيبت هاي کشورهاي عربي را در حکومت حاکمان ستمگر آنها جستجو مي کند. وي با مشاهده ظلم و ستم اين حکام که به نظر وي حکومت شان نه پايه و اساس شرعي دارد و نه قانوني و هم چنين با ديدن ظلم پذيري و عقب ماندگي مردم اين کشورها که در اثر بي سوادي و عدم آشنايي با حقوقشان بر آنها عارض شده است، سعي دارد در شعرش آينه اي تمام نما و تصويري کاملا گويا از چهره آنها ارايه دهد تا شايد از طرفي حاکمان با ديدن سيماي واقعي خود در آن، دست از ظلم و جور برداشته و از طرفي ديگر مردم خفت و خواري را رها کرده، بر ضد حکام ستمگرشان دست به اقدام عملي زده و به ظلم وستم آنها پايان دهند.