جلوه‌های مکالمه‌گرایی در «اهل الکهف» اثر توفیق الحکیم

نوع المستند: علمی - پژوهش

المؤلفون

دانشگاه مازندران

المستخلص

چکیده ادبیات، شکلی از ارتباط بوده و هر اثر ادبی با آثار پیش و پس از خود در ارتباط گفت و شنودی است که به آن گفت وگو یا مکالمه گویند. در گفت وگو و مکالمه، همواره نیاز به شخص دومی است تا اولین صدا ایجاد شود و صدای دوم، پاسخ به آن صداست؛ بدین ترتیب، در کنار مکالمه گرایی یک اثر، صداهای مختلف نیز از آن اثر شنیده می‌شود. مقاله‌ی حاضر، بر آن است تا امکانات گفت وگویی (مکالمه‌گرایی) را در آثار توفیق الحکیم، نمایشنامه‌نویس مصری، به‌ویژه اثر مهم او، «اهل الکهف» را با تحلیل محتوا مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار دهد و جلوه‌های آن یعنی چندصدایی و بینامتنیت را بررسی کند؛ هم‌چنین تأثیر فرهنگ خودی یعنی قرآنی را بر اثر مذکور، مورد ارزیابی قرار دهد

الكلمات الرئيسية