طهران، بهجت آباد، شارع بزشک، شارع الشهيد الدکتور حسن عضدي، البناء رقم 76، الطابق 2، الغرفة رقم 224، الجمعية العلمية الإيرانية للغة العربية وآدابها

نوع المستند : علمی - پژوهش

المؤلفون

دانشگاه رازي کرمانشاه

المستخلص

چکيده
عبدالوهاب بياتي از جمله شاعراني است که رمز در شعرش حضوري فعال دارد؛ از جمله رموز قديمي، که شاعر از آن به زيبايي هرچه تمام‌تر بهره مي‌گيرد، رموز تصوف است. بررسي زندگي شاعر نشان مي‌دهد که او به‌خوبي مولوي را مي‌شناخته و با آثار او آشنايي کامل داشته است؛ لذا اين تحقيق در پي آن است تا به اين سؤالات پاسخ گويد: 1. آيا بياتي در رموز شعري خود، از مولوي تأثير پذيرفته است؟ 2. چه رموزي از اشعار مولوي توجه او را به خود جلب کرده است؟ 3. با توجه به اينکه بياتي شاعري انقلابي است، چه هدفي از کاربرد اصطلاحات صوفيانه‌ي اشعار مولوي دارد؟
فرضيه‌هاي اين مقاله نيز عبارت است از: 1. با بررسي ديوان بياتي، تأثيرپذيري او از مولوي قابل اثبات است. 2. بيشترين تأثيرپذيري بياتي برگرفته از "ني‌نامه"ي مولوي و رموز مهم آن همچون "ني" و نيز "ديوان شمس" و نمادهاي مهمي مانند "شمس" و "غزال" است. 3. "بياتي" هرچند از رموز عارفانه‌ي‌"مولوي" استفاده مي‌کند، آن را با هدف شعري خود که همان طرح انقلاب و آزادي است، هم‌رنگ مي‌سازد و درواقع، اين رموز را از معاني اوليه‌ي خود خالي، و همچون لباسي بر پيکره‌ي افکار انقلابي‌اش مي‌پوشاند

الكلمات الرئيسية