البلاغة الادبية في کلام الله تعالي و دورها في ترجمة الآيات القرآنية

المؤلفون
کريم زماني جعفري
صالح زماني جعفري
المستخلص
إن احدي ميزات لغة کتاب الله و فضلاً عن غريب ألفاظها و غامض تعابيرها و ماجاء فيه من محذوفات وفيرة و اضمارات متکررة هي کثر المجازات الواردة في هذا الکتاب السماوي المجيد لذلک و من اجل استيعاب ما ترمي اليه الآيات الکريمات لا بد لنا في الوهلة الأولي من التعرف علي ما في القرآن الکريم من المجازات و الاستعارات الخاصة به. إذ إن الإلمام بمدلولات المفردات و معاني الکلمات و معرفة تراکيب الجمل و ما تتضمنه من جوانب صرفية و نحوية وحدهما لايکفيان قط.
و بما أن الخطيب البليغ يتماشي في حديثه مع مقام  المتلقي و مستواه لإيصال أغراضه إليه فقد جاء العليم الحکيم کذلک في کتابه العزيز بمحسنات لفظية و معنوية علي أتقن وجه ممکن بحيث تُعتبر المجازات و الاستعارات فيه إحدي هذه المحسنات الرائعة التي ان غاب عنها القاريءلم يهتد إلي المراد و لم يدرک ما ترمي إليه الآيات القرآنية کما ينبغي. و ها نحن سوف نستعرض هنا و من خلال المقالة التالية لمحة بسيطة عن البلاغة الأدبية في القرآن الکريم.

الكلمات الرئيسية

عنوان المقالة Persian

لطایف ادبی در کلام الهی و نقش آن در ترجمه

المؤلفون Persian

کریم زمانی جعفری
صالح زمانی جعفری
المستخلص Persian

از محسنات زبان جاودانی قرآن کریم علاوه بر غرایب الفاظ و تعابیر سربسته و مختصر و حذف‌ها و إضمارهای مکرّر آن، مجازگویی‌های فراوان آن است. از این رو، برای فهم مقاصد آیات چاره‌ای جز آن نیست که با مجازات و استعارات قرآنی آشنا شویم، زیرا دانستن معانی لغات و مفردات و آشنایی با بافت جمله‌ها و احوال صرفی و نحوی آن، وافی به مقصود نیست. از آنجا که هر سخنور بلیغ برای ادای معنا و مقصود خود با توجه به مقام و موقع مخاطب سخن می‌گوید، خداوند حکیم نیز در قرآن کریم به لطیف‌ترین وجه، محسنات لفظی و معنوی را به کار برده است. یکی از این محسنات لطیفه، مجازها و استعاراتی است که اگر از سوی مخاطب، مغفولٌ عنه افتد، راه به سر منزل مقصود نخواهد برد و معانی آیات قرآنی را کما هو حقّه در نخواهد یافت.

الكلمات الرئيسية Persian

قرآن کریم
لطایف ادبی
مجازگویی
اعجاز بیانی
-         آلوسی، شهاب‌الدین محمود بغدادی، روح المعانی، دارا احیاء التراث العربی
-         ابن قتیبه دینوری، تفسیر غریب القرآن، دار احیاء الکتب العربیه، چاپ اول، 1958، م
-         ابن قتیبة دینوری، تأویل مشکل القرآن، ترجمة محمدحسن بحری بینا باج، آستان قدس رضوی، چاپ اول، 1384 ش.
-         ابن شهرآشوب مازندرانی، متشابه القرآن و مختلفه، بیدار، قم.
-         ابوعبیده معمر بن مثنی تیمی، مجازالقرآن، به تحقیق محمد عبدالغنی سزکین حسن، دارالاضواء، 1986 م.
-         رجایی، خلیل، معالم البلاغه، دانشگاه شیراز، چاپ اول، 1359 ش.
-         زمخشری، جارالله، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ادب الحوزه.
-         شریف رضی، الموضح عن جهه اعجاز القرآن «الصرفه»، با تحقیق محمدرضا انصاری، قم، آستان قدس رضوی، چاپ اول، 1382 ش.
-         شریف رضی تلخیص البیان فی مجازات القرآن، به تحقیق محمد عبدالغنی حسن، دارالاضواء، بیروت، 1986 م.
-         طبرسی، ابوعلی فضل بن حسن، مجمع البیان، به تحقیق هاشم رسولی محلاّتی، 1379 هـ .ق.
-         طوسی، ابوجعفر محمدبن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، دارا احیاء التراث العربی
-         فخر رازی، نهایه الایجاز فی درایه الاعجاز، به تحقیق احمد حجازی السقا، دارالجلیل، 1992م.
-         قرطبی، ابوعبدالله محمد بن احمد انصاری، الجامع الاحکام القرآن، دارالکتاب العربی، 1387 هـ . ق
-        نیشابوری، محمودبن ابی الحسن، ایجاز البیان عن معانی القرآن، به تحقیق حنیف بن حسن القاسمی.

  • تاريخ الاستلام 08 يوليو 2012