تزهای داستانی پژوهشی درباره خاستگاه فکری رمان نادی السیارات نوشته علاء الاسوانی براساس اصول علم روان شناسی اجتماعی

همه آثار ادبی دارای یک خاستگاه و نقطه آغاز هستند. خاستگاه فکری داستان یکی از عوامل تاثیرگذار در فرآیند تولید آثار ادبی و آفرینش آن است تا شکل گیری آثار خلق شده براساس یک خاستگاه فکری و شناختی باشد که خالق آن اثر از آن بهره می‌برد تا جایی که این خاستگاه فکری و شناختی موجب کشش میان همه عناصر داستان گردد. پژوهشگران در پژوهش‌های معاصر درباره داستان واژه‌ای را بكار گرفته‌اند که پیوند محکمی با مفهوم خاستگاه فکری متن دارد که این واژه عبارت است از «تزهای داستانی» که به معنای آفرینش اثر داستانی براساس یک روش پژوهشی است تا جایی که چنین داستان‌هایی که بر اساس خاستگاه‌های فکری و اصول شناختی معین در متن شکل می‌گیرند به «تزهای داستانی» معروف شده‌اند که براساس منطق پژوهش علمی شکل گرفته است. علا الاسوانی نویسنده مصری رمان خود با نام «نادی السیارات» را از یک خاستگاه اصلی آغاز می‌کند که تبدیل به هسته مرکزی داستان می‌شود و این هسته آهسته در داستان گسترش پیدا کرده و به راهبرد داستان تبدیل می‌شود که لازمه یافتن آن کشف خاستگاه‌های فکری است که چهارچوب‌بندی داستان را شکل داده است . الاسوانی در این رمان به خاستگاه‌های اجتماعی و روانی پرداخته است تا این‌گونه داستان وی به پژوهشی جامعه‌شناسانه و یک تز روان‌شناختی تبدیل شود که در آن وی به دنبال بررسی اوضاع اجتماعی و روانی شهروندان مصری و جامعه‌ای است که در آن زندگی می‌کنند. او در این داستان با فراخواندن گذشته تاریخی مصر و بررسی پدیده ورود خودرو به این کشور قصد انجام این کار را دارد. بنابراین تزی که این داستان به دنبال آن است بررسی شی‌ءوارگی انسان و نتایج روانی استعمار انسان است. از همین رو، این پژوهش تلاش کرده است تا براساس اصول مطرح شده در روان‌شناسی اجتماعی به بررسی این رمان بپردازد تا این‌گونه تز داستانی موجود در رمان که هدف آن بررسی جامعه مصر از نظر اجتماعی و روان‌شناسی است، در بوته نقد قرار گرفته باشد.