واژهی "تحامق" از مادهی «حمق»، به معنای تظاهر کردن به حمق و بلاهت است. شعر تحامق، گونهای از شعر طنز و فکاهه است که شاعر در آن به نادانی و حماقت تظاهر میکند تا خندهای بر لبان ممدوحان بنشاند و از جود و بخشش آنان بهرهمند شود. این شعر در همهی ادوار، کم و بیش وجود داشته است؛ اما در عصر مملوکی به علت فقر، فساد و انحطاط اخلاقی، رواجی بیسابقه یافته و به شکل یکی از فنون و اغراض رایج شعری درآمده است. انگیزهی سرودن شعر تحامق در عصر مملوکی، بیش از هر چیز به کسب ثروت و شهرت برمیگردد. توصیف فقر، عیوب ظاهری و باطنی و بیاعتنایی به هنجارها و ارزشهای اصیلی همچون: میهمان نوازی، بخشش و کرامت، مردانگی و مروّت، از مهمترین درونمایههای شعر تحامق به شمار میروند. در این پژوهش، ضمن بیان پیشینهی شعر تحامق، عوامل و انگیزههای گسترش این شعر در عصر مملوکی و نیز مضامین و درونمایههای آن بررسی شده است.
امیری,جهانگیر و نعمتی,فاروق . (1391). بررسی و تحلیل «تحامق» در شعر مملوکی. مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 8(22), 25-46. doi: -
MLA
امیری,جهانگیر , و نعمتی,فاروق . "بررسی و تحلیل «تحامق» در شعر مملوکی", مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 8, 22, 1391, 25-46. doi: -
HARVARD
امیری جهانگیر, نعمتی فاروق. (1391). 'بررسی و تحلیل «تحامق» در شعر مملوکی', مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 8(22), pp. 25-46. doi: -
CHICAGO
جهانگیر امیری و فاروق نعمتی, "بررسی و تحلیل «تحامق» در شعر مملوکی," مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 8 22 (1391): 25-46, doi: -
VANCOUVER
امیری جهانگیر, نعمتی فاروق. بررسی و تحلیل «تحامق» در شعر مملوکی. مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي. 1391;8(22):25-46 (In العربیة). doi: -
مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه)