جامعه شناسی نوآوری: کنش میدان، هابیتوس و عمل در ساختار مجموعه شعری «التائهون» براساس نظریه بوردیو

نظر به دیدگاه اساسی نقد جامعه‌شناسی ادبیات که هویت یک اثر را در پرتو مسائل اجتماعی تعریف می‌کند؛ نظریه کارل پیر بوردیو، جامعه‌شناس شهیر فرانسوی، یکی از برجسته‌ترین رویکردهای این شیوه نقدی است که با تکیه بر عناصر سه‌گانه میدان، هابیتوس و عمل، به نقد آثار ادبی می‌پردازد. نظریه‌ای که اساس چارچوب نظری این پژوهش را تشکیل می‌دهد. ادبیات معاصر عرب، شاعران زیادی به خود دیده که قلم بلیغشان در خدمت مسائل اجتماعی، به‌ویژه آرمان فلسطین بوده است. از جمله آنها می‌توان از شاعر مصری معاصر محمود حسن اسماعیل، یاد نمود که دفاع از فلسطین و مقاومت بخش قابل‌توجهی از اشعارش را به خود اختصاص داده و شایسته است تا از منظر نقد جامعه‌شناسی ادبیات مورد مداقه قرار گیرد. مقاله پیش رو با تکیه بر رویکرد توصیفی-تحلیلی، به بررسی جلوه‌های مقاومت در مجموعه شعری «التائهون» محمود حسن اسماعیل در پرتو نظریه عمل بوردیو می‌پردازد و به دنبال پاسخ به این دو پرسش است که: عناصر سه‌گانه نظریه عمل بوردیو چگونه در مجموعه شعری «التائهون» حسن اسماعیل تجلی یافته‌اند؟ ابعاد اجتماعی پنهانی که عناصر سه‌گانه نظریه بوردیو در مجموعه شعری «التائهون» حسن اسماعیل آشکار می‌کند، کدامند؟ نتایج پژوهش بیانگر آن است که رابطه دیالکتیکی بین شخصیت، فضا و عمل در قصائدی که به مقاومت فلسطین پرداخته، به عنوان یک جهان بینی آشکار می‌شود. علاوه بر این، مجموعه«التائهون» مسائل اساسی مربوط به چشم‌انداز اجتماعی و سیاسی جامعه فلسطین را به عنوان نمادی از مقاومت، از جمله قدس، کودک فلسطینی، شهادت، مادر فلسطینی و ظهور نسل مقاوم، منعکس می‌کند.