شناسایی سبک‌های یادگیری دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر اصفهان و مقایسۀ آن با سبک‌های یادگیری کتاب‌های عربی براساس مدل وارک

آگاهی از سبک‌های یادگیری دانش‌آموزان می‌تواند به کاربست روش‌های تدریس متناسب با سبک ترجیحی آنها کمک کند. این پژوهش با هدف شناسایی سبک‌های یادگیری دانش‌آموزان دختر متوسطه دوم و مقایسۀ آن با سبک‌های یادگیری کتاب‌های عربی رشتۀ ادبیات و علوم انسانی انجام گرفت. کلیۀ دانش‌آموزان این دورۀ و كلیۀ كتاب‌های درسی عربی جامعۀ آماری پژوهش را تشكیل دادند. نمونۀ آماری پژوهش با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد که شامل ۱۳۴ دانش‌آموز دختر دوره دوم متوسطه رشتۀ ادبیات و علوم انسانی در مدارس دولتی شهر اصفهان و کتاب‌های عربی این دوره در رشته مذکور بوده است. این پژوهش به روش توصیفی- پیمایشی انجام شد؛ داده‌های مربوط به دانش‌آموزان به صورت توصیفی و استنباطی تحلیل شدند و داده‌های تحلیل محتوای کتاب‌های عربی به شکل توصیفی و تحلیلی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در میان نمونه آزمودنی، سبک «شنیداری» و پس از آن سبک‌های «جنبشی»، «خوانداری/ نوشتاری» و «دیداری» بیشترین سهم را داشتند. در بررسی کتاب‌های عربی، سبک «جنبشی» در صدر و سپس سبک‌های «خوانداری/ نوشتاری»، «شنیداری» و «دیداری» قرار گرفتند. بنابراین سبک ارجح دانش‌آموزان سبک «شنیداری» و سبک ارجح کتاب‌ها، سبک «جنبشی» بود و درحالی‌که سبک یادگیری فقط حدود یک چهارم از دانش-آموزان، سبک «جنبشی» است، بیش از نیمی از محتوای کتاب‌های درسی این دوره مبتنی بر این سبک است. در ارتباط با دو سبک یادگیری دیگر (خوانداری/ نوشتاری و دیداری) تفاوت قابل‌ملاحظه‌ای میان دانش‌آموزان و کتاب‌های عربی وجود نداشت. بررسی‌ها حاکی از آن است که کتاب‌های عربی دورۀ دوم متوسطه با سبک‌های یادگیری ارجح دانش‌آموزان همسو نیست.