چکیده
عدیبن زید عبادی از شاعران مسیحی در عصر جاهلی است. وی نویسنده و سفیر دربار ساسانی بوده و از آغاز نوجوانی به هر دو زبان فارسی و عربی تسلط کامل داشت.
شاعر در مضامین مشهور شعر جاهلی شعر نسروده است. مدح و رثا در دیوان او موجود نیست و فخر و هجا منحصر در چند بیت است. وی برای اولین بار، خمر را به عنوان فن مستقل به کار برده و در این زمینه، شاعرانی مثل اعشی و اخطل از او پیروی کردهاند و نیز در شعر قصصی و اعتذاریات بر دیگر شاعران جاهلی پیشی گرفته است.
عدیبن زید به خاطر ابتکار در اغراض، شکل و درون مایهی قصاید جاهلی، شاعری نوآور به شمار میآید؛ اشعار وی در بیشتر قصاید معانی جدید داشته و از تقلید فاصله دارد. در این مقاله سعی بر این است تا نوآوری شاعر در اغراض و شکل و معانی بررسی شود.
پاشا زانوس,احمد و رمضانخانی,نرجس . (1391). جلوههای نوآوری در شعر عدی بنزید عبادی. مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 8(24), 81-107.
MLA
پاشا زانوس,احمد , و رمضانخانی,نرجس . "جلوههای نوآوری در شعر عدی بنزید عبادی", مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 8, 24, 1391, 81-107.
HARVARD
پاشا زانوس احمد, رمضانخانی نرجس. (1391). 'جلوههای نوآوری در شعر عدی بنزید عبادی', مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 8(24), pp. 81-107.
CHICAGO
احمد پاشا زانوس و نرجس رمضانخانی, "جلوههای نوآوری در شعر عدی بنزید عبادی," مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 8 24 (1391): 81-107,
VANCOUVER
پاشا زانوس احمد, رمضانخانی نرجس. جلوههای نوآوری در شعر عدی بنزید عبادی. مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي, 1391; 8(24): 81-107.
مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه)