سمبل‌های «آرمانشهر» در شعر معاصر عربی و فارسی

چکیده:
آرمانشهر در اندیشه­ی شاعران و ادیبان، مدینه­ی فاضله و ناکجاآبادی است که در آن، همه­ی انسان­ها در آزادی و سعادت زندگی می­کنند و از ظلم و جور و بی­عدالتی خبری نیست. از این اندیشه در شعر معاصر عربی و فارسی با نمادهای مختلفی یاد می­شود و بیشتر، نتیجه­ی نوعی غم غربت در نهان شاعر است که او را به تخیل جامعه­ای آرمانی سوق می­دهد. "ارم ذات­العماد"، به­عنوان برترین نماد آرمانشهری در شعر معاصر عرب مطرح است و در مقابل آن، دوران ایران باستان، مدینه­ی فاضله­ی برخی شاعران معاصر فارسی است. همچنین عصر ظهور مهدی موعود، زادگاه و وطن اصلی، از سمبل‌های مشترک شاعران دو زبان، در ترسیم آرمانشهر خویش است. علاوه بر این، برخی نمادهای تخیلی نیز که زاییده­ی اندیشه­های رمانتیک شاعران معاصر است، در ترسیم این ناکجاآباد به­کار رفته است. در این مقاله با تحلیل سمبل­های آرمانشهر در شعر معاصر فارسی و عربی، به شیوه­ی تحلیلی و کتابخانه­ای، به پرسش­های زیر پاسخ خواهیم داد:
1. سمبل­های متفاوت آرمانشهر در شعر معاصر عربی و فارسی، در چه سمبل­هایی تجلّی می­یابد؟
2. شاعران معاصر دو زبان، در ترسیم مدینه­ی فاضله، از چه نمادهای مشترک و تخیّلی­ای بهره می‌گیرند؟