منظور از شعر صوفی اشعاری است که در طریقه متصوفه به تغزل و وصف شراب و جام باده ای می پردازد که ساقی بر آنان می گرداند. این شعرا در اشعار خود اصطلاحات و رموز خاص خود را داشتند. لذا می توان گفت منظومات صوفی در واقع نوعی شعر سمبلیک است که ظاهر آن غزل و باطن آن شور و شوق و غرق شدن در دریای بی کران حب الهی است. ظاهر الفاظ و معانیش تغزل به شراب و جمال محبوب است ولی حقیقت آن رموز و اشاراتی است از آنچه نفس آدمی در راه وصال به عزت الهی و رسیدن به معرفت و شهود و اتحاد با معبود متحمل می شود. در این مقاله سعی شده به طور مختصر به سیر و پیدایش تصوف و نقل آرا مختلف صاحب نظران در مورد اصل و منشا آن پرداخته سپس اشعاری را که متصوفه در محافل خود می سرودند بررسی نماییم و مهم ترین ویژگی های آن را مورد مداقه قرار دهیم و در نهایت سعی شده اشعار ابن فارض بزرگترین شاعر صوفی ادب عربی به طور مفصل تری بررسی شود.
خورسندی,محمود و مسبوق,مهدی . (1383). سیر تحول شعر صوفی از آغاز تا ابن الفارض، شاعر حب الهی. مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 1(1), 73-90.
MLA
خورسندی,محمود , و مسبوق,مهدی . "سیر تحول شعر صوفی از آغاز تا ابن الفارض، شاعر حب الهی", مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 1, 1, 1383, 73-90.
HARVARD
خورسندی محمود, مسبوق مهدی. (1383). 'سیر تحول شعر صوفی از آغاز تا ابن الفارض، شاعر حب الهی', مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 1(1), pp. 73-90.
CHICAGO
محمود خورسندی و مهدی مسبوق, "سیر تحول شعر صوفی از آغاز تا ابن الفارض، شاعر حب الهی," مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي (فصلنامه), 1 1 (1383): 73-90,
VANCOUVER
خورسندی محمود, مسبوق مهدی. سیر تحول شعر صوفی از آغاز تا ابن الفارض، شاعر حب الهی. مجله علمي انجمن ايراني زبان و ادبيات عربي. 1383;1(1):73-90 (In العربیة).