رمز و راز واژه¬ی قلب در قرآن کریم (حقیقت یا مجاز)

نوع المستند: علمی - پژوهش

المؤلفون

1 استادیار گروه عربی دانشگاه رازی کرمانشاه

2 استادیار گروه الهیّات دانشگاه رازی کرمانشاه.

المستخلص

  در متون دینی و به‌خصوص در قرآن کریم، توجّه خاصّی به جوارح انسانی شده که در نوع بیان، شرح وظایف و تقدیم و تأخیر آن‌ها نکته‌ها نهفته و رازها تعبیه شده است. در میان این اعضا، "قلب" و مترادف‌های آن، جایگاه ویژه‌ای را به خود اختصاص داده‌اند. اگرچه تمام اعضای بدن انسان و در مرتبه‌ی بالاتر، قلب او، صفات و کارکرد‌های اعجاب‌برانگیزی داشته و اخیراً متخصّصانی چون "مایکل رزن" گفته‌اند که قلب، هزاران سلول عصبی دارد که وظیفه‌ی ذخیره‌ی اطّلاعات را به عهده دارند، هیچ کدام از این گفته‌ها نمی‌تواند دلیلی بر کاربرد غیرمجازی قلب در قرآن کریم باشد. در این میان، محقّقانی با غفلت از ادلّه‌ی عدّه‌ی زیادی از مفسّران قرآن کریم مبنی بر کاربرد مجازی واژه‌ی قلب، تنها براساس شواهدی از کشفیات علمی، به‌گونه‌ی جزمی بیان کرده‌اند که کاربرد قلب در قرآن مجید حقیقت است، نه مجاز. نویسندگان مقاله‌ی حاضر، ضمن رد نکردن این کشفیّات، ثابت خواهند کرد که با فرض درستی آن‌ یافته‌ها کاربرد قلب در قرآن، مجاز است نه حقیقت. این مقاله، اثبات کرده است که قلب انسان اگرچه از نظر فیزیولوژیکی وظایف مهمّی را برعهده دارد، نمی‌تواند از قدرت درک و تفقّه برخوردار باشد، زیرا ایمان انسان که یک امر ماندگار و قلبی است پس از مردن او و نابود شدن این تکه‌گوشت مادّی، از بین نرفته و کماکان پابرجاست.    

الكلمات الرئيسية