بررسی رمزهای طبیعی در اشعار ایلیا ابوماضی

نوع المستند: علمی - پژوهش

المؤلفون

1 جامعة الإمام الخمینی الدولیة(ره)

2 همذان- قریَه پیرشمس الدین

3 عضو الهیأة العلمیة بجامعة الولایة

المستخلص

رمز طبیعی یکی از مهم‌ترین عناصر تصویر رمزی است که دیدگاه شاعر را نسبت به هستی بیان می‌کند. این جستار توصیفی ـ تحلیلی به معرفی و تحلیل نمادهای طبیعی در شعر ایلیا ابوماضی می‌پردازد و به این سؤال‌ها پاسخ می‌دهد که: نمادهای طبیعی شعر ایلیا ابوماضی کدام است و اهداف وی از به‌کاربردن رمز طبیعی چیست؟ نتایج پژوهش نشان می‌دهد ایلیا ابوماضی که ازجمله شاعران برجستة مهجر است، به دلیل علاقه‌اش به طبیعت، توجه ویژه‌ای به استفاده از رمز و نماد طبیعی در شعر خود دارد و هدفش از به‌کاربردن این رمزها، بیان دغدغه‌های سیاسی، اجتماعی و انسانی است. رمزها و نمادهایی که وی از طبیعت گرفته، عبارتند از: گل، خوشه، درختِ انجیر، شبنم، بلبل، گنجشک، قورباغه، روز، شب، ستارگان، گِل و... . گفتنی است رمزها و نمادهای طبیعی ابوماضی، ساده بوده و بیشتر در خدمت ارتقای معنای شعر و تفسیری برای یک حقیقت بزرگ اجتماعی است.

الكلمات الرئيسية

الموضوعات الرئيسية