طهران، بهجت آباد، شارع بزشک، شارع الشهيد الدکتور حسن عضدي، البناء رقم 76، الطابق 2، الغرفة رقم 224، الجمعية العلمية الإيرانية للغة العربية وآدابها

نوع المستند : علمی - پژوهش

المؤلفون

1 جامعة الإمام الخميني الدولية(ره)

2 همذان- قريَه پيرشمس الدين

3 عضو الهيأة العلمية بجامعة الولاية

المستخلص

رمز طبيعي يکي از مهم‌ترين عناصر تصوير رمزي است که ديدگاه شاعر را نسبت به هستي بيان مي‌کند. اين جستار توصيفي ـ تحليلي به معرفي و تحليل نمادهاي طبيعي در شعر ايليا ابوماضي مي‌پردازد و به اين سؤال‌ها پاسخ مي‌دهد که: نمادهاي طبيعي شعر ايليا ابوماضي کدام است و اهداف وي از به‌کاربردن رمز طبيعي چيست؟ نتايج پژوهش نشان مي‌دهد ايليا ابوماضي که ازجمله شاعران برجستة مهجر است، به دليل علاقه‌اش به طبيعت، توجه ويژه‌اي به استفاده از رمز و نماد طبيعي در شعر خود دارد و هدفش از به‌کاربردن اين رمزها، بيان دغدغه‌هاي سياسي، اجتماعي و انساني است. رمزها و نمادهايي که وي از طبيعت گرفته، عبارتند از: گل، خوشه، درختِ انجير، شبنم، بلبل، گنجشک، قورباغه، روز، شب، ستارگان، گِل و... . گفتني است رمزها و نمادهاي طبيعي ابوماضي، ساده بوده و بيشتر در خدمت ارتقاي معناي شعر و تفسيري براي يک حقيقت بزرگ اجتماعي است.

الكلمات الرئيسية

الموضوعات الرئيسية