طهران، بهجت آباد، شارع بزشک، شارع الشهيد الدکتور حسن عضدي، البناء رقم 76، الطابق 2، الغرفة رقم 224، الجمعية العلمية الإيرانية للغة العربية وآدابها

المؤلف

المستخلص

بان عربي به عنوان شاخه اي از زبانهاي سامي، نوعي نظام وزني (متريک) است که با زبانهاي هموندي هند و اروپايي متفاوت به نظر مي رسد. نحويان قديم و جديد، اصول و معيارهايي درباره جمله در زبان عربي ارايه کرده اند. برخي معاصران کوشيده اند جايگزين هاي نظري و کاربردي براي اصول نحويان قديم عرب در بررسي جملات اسميه و فعليه قرار دهند. اين نوشتار تلاشهاي زبان شناسان معاصر عرب را در توصيف ساختار و شکل گيري جمله عربي با دو روش توصيفي و زايشي- گشتاري بررسي مي کند و بر آن است تا جايگاه زبان عربي در ميان مطالعات زبان شناسي معاضر شناخته شود. از آنجا که بررسي الگوهاي مطالعه زبان عربي از منظر زبان شناسي جديد هنوز در آغاز راه قرار دارد، بهتر است پژوهشگر در توصيف زبان عربي، ميان دو رويکرد قديم و جديد حرکت کند.

الكلمات الرئيسية