طهران، بهجت آباد، شارع بزشک، شارع الشهيد الدکتور حسن عضدي، البناء رقم 76، الطابق 2، الغرفة رقم 224، الجمعية العلمية الإيرانية للغة العربية وآدابها

المؤلف

المستخلص

عفت، با تمامي جلوه هاي شعري عنتره بن شداد پيوند خورده است؛ از اين رو چنانچه پژوهشگري با حوصله ديوان وي را مورد مطالعه قرار دهد، خود را در برابر شاعري محجوب و عفيف و در عين حال شجاع و دلاور خواهد ديد. در اين پرده هاي تصوير، گاه او را در ميدان کارزار مي بيند که به وقت غنيمت گري خويشتن دار آزرمناک است و گاه او را در سلوک و رفتارش با زن بيگانه مشاهده مي کند که از سر عفت و شرافتي بلند پايه، حرمتش را پاس مي دارد و هرگز قدمي از جاده عفاف بيرون نمي نهد و ديگرگاه او را در خطاب با معشوقش عبله، نظاره گر مي شود که عفيفانه به گفتگويي شيرين و دل پسند با او دل خوش مي دارد و بسنده مي کند و زماني ديگر، او را چون صورتگري چيره دست و عفيف مي يابد که در توصيف جسماني عبله، نظرگاه خود را بيش از حد نمي گستراند و به بوي خوشي از او يا گوارايي دهانش و يا چيزي شبيه به آن اکتفا مي کند. گفتاري که در پيش روست، به بازتاب اين فضيلت و ابعاد و زواياي آن در شعر اين شاعر ناظر است.