طهران، بهجت آباد، شارع بزشک، شارع الشهيد الدکتور حسن عضدي، البناء رقم 76، الطابق 2، الغرفة رقم 224، الجمعية العلمية الإيرانية للغة العربية وآدابها

نوع المستند : علمی - پژوهش

المؤلفون

دانشگاه فردوسي مشهد

المستخلص

در ميان آثار به‌جامانده از معصومين (ع)، نيايش‌هاي امام سجاد (ع) به لحاظ سبک و اسلوب بيان از ديگر آثار متمايز است. امام سجاد با ارائه کتاب صحيفه، باب تازه‌اي از ادبيات موسوم به ادب دعا را گشودند که به لحاظ ادبي از نمونه‌هاي برجسته و زيباي متون عربي به شمار مي‌رود. تشبيه‌ها، استعاره‌ها و کنايه‌هايي که در اين کتاب آمده، تصويرهاي هنري زيبايي را به ارمغان آورده‌است که نشانگر اهميت بارز اين صنايع ادبي نزد آن حضرت است. همچنين استعمال برخي صنايع بديعي ازجمله سجع، جناس، حسن نسق و... نوعي ايقاع و موسيقي دروني به کلام امام بخشيده‌است که بيش‌ازپيش به زيبايي متن و تأثير آن بر مخاطب مي‌افزايد.
اين مقاله در پي آن است تا با رويکرد بلاغي به نقد و تحليل زيبايي‌شناختي اين صنايع در دعاهاي 23، 24 و 25 صحيفه سجاديه بپردازد. روش کار در اين پژوهش، توصيفي ـ تحليلي است و درصدد است تا به تحليل و تبيين جلوه‌هاي زيبايي صنايع بياني و برخي از صنايع بديعي بپردازد که در توليد موسيقي دروني متن مؤثرند.

الكلمات الرئيسية

الموضوعات الرئيسية